logo
Domowe Akwarium Pl
Zaloguj

Akara żółta (łac. Aequidens Metae)

Zobacz też:
akara żółta Aequidens metae
FishBase/© Slaboch Roman
GatunekAkara Żółta
Nazwa łacińskaAequidens Metae
Rodzinapielęgnicowate
WystępowanieAmeryka Południowa
Długość12 - 15 cm
Temperatura24 - 29°C
Twardość wodymiękka
pH5.5 - 6.5
Zbiornik200 L
Pokarmżywy, mrożony, suchy

Akara Żółta (Aequidens Metae)

Występowanie

Gatunek słodkowodny, który w warunkach naturalnych zamieszkuje rzekę Meta (dopływ Orinoko), jej dopływy oraz okoliczne tereny zalewowe na terenie Kolumbii. Zamieszkuje ona ciemne wody, które zawierają dużo garbników i substancji organicznych.

Wygląd zewnętrzny

Ubarwienie ryby jest oliwkowo-żółte, pokryte dość dużymi, szarymi z czarnym marginesem łuskami, które pięknie połyskują. Podbrzusze znacznie jaśniejsze, wyraźnie oddzielone. Znakiem charakterystycznym dla tego gatunku są dwie okrągłe, czarne plamy: jedna na wysokości linii bocznej, mnie więcej w połowie płetwy grzbietowej; druga u nasady ogona, w jej górnej części. Czasami dodatkowo jest widoczna czarna pręga wzdłuż linii bocznej. Wszystkie płetwy posiadają niebieskie, opalizujące plamki, które tworzą nieregularne linie. Samca rozpoznamy po wydłużonych i ostro zakończonych płetwach grzbietowej i odbytowej. Samica jest nieco mniejsza i bardziej zaokrąglona w partiach brzusznych, zwłaszcza w okresie rozrodczym.

Usposobienie

Jest to dość spokojna pielęgnica, która robi się bardziej nerwowa jedynie w okresie tarła i podczas opieki nad potomstwem. Można ją trzymać w akwarium towarzyskim z odpowiednio dużymi i nieagresywnymi rybami. Mniejsze będą stanowiły doskonałą przekąskę dla akary żółtej.

Akwarium

Gatunek ten preferuje obszerne zbiorniki (dłuższe niż wyższe) z licznymi kryjówkami wśród roślin, jaskiń, korzeni oraz wolnymi przestrzeniami do swobodnego pływania. Uwaga – ryba lubi przekopywać podłoże. Pamiętamy więc o odpowiednim zabezpieczeniu korzeni roślin. Preferuje także delikatny ruch wody. Możemy im stworzyć także biotop Amazonii (tzw. czarnych wód). Sporo korzeni i roślin, w tym pływające, liście bukowe lub dębowe na dnie (wymieniamy je co kilka tygodni), piasek jako podłoże, zabarwiona woda na ciemno (dodanie torfu do filtra lub moczenie go w siatce), słabe oświetlenie. Jeżeli wybierzemy tę opcję, pamiętamy, że ryby wpuszczamy, gdy woda dojrzeje chemicznie (wszystkie jej parametry ustabilizują się).

Rozmnażanie

Ryba jajorodna. Najlepszym rozwiązaniem jest, gdy pary dobiorą się same z większego stada. W celu pobudzenia ryb do tarła można zaaranżować porę deszczową: obniżyć poziom wody, a następnie podmienić ją kilkukrotnie na bardziej miękka, kwaśniejszą i nieco chłodniejszą (około 26°C). Obfite karmienie żywymi pokarmami jest również pomocne. Ryby przed przystąpieniem do tarła wybierają i oczyszczają miejsce, gdzie zostanie złożona ikra. Najczęściej jest to płaski kamień, jaskinia lub dołek w podłożu. Samica może złożyć nawet 200 jaj, którymi opiekują się oboje rodzice: samica dba bezpośrednio o ikrę, samiec strzeże rewiru odganiając niepożądanych gości. Larwy wylęgają się po 2-3 dniach, po tygodniu narybek pływa swobodnie w poszukiwaniu pożywieniu. Rodzice opiekują się potomstwem jeszcze przez kilka tygodni.